ศัลยกรรมพลาด คลินิกทำหน้าพัง! เปิดข้อกฎหมายฟ้องเรียกค่าเสียหาย และวิธีร้องเรียน สคบ. เพื่อรักษาสิทธิผู้บริโภคขั้นเด็ดขาด
การทำศัลยกรรมความงามในยุคปัจจุบันกลายเป็นเรื่องปกติที่เข้าถึงได้ง่ายและรวดเร็ว แต่เหรียญย่อมมีสองด้านเสมอค่ะ เมื่อมีคลินิกที่ได้มาตรฐานระดับโรงพยาบาล ก็ย่อมมีคลินิกเถื่อนหรือคลินิกที่ไม่ได้มาตรฐานจนเกิดความผิดพลาดทางการแพทย์ขึ้นได้ สิ่งที่เลวร้ายที่สุดสำหรับคนที่ตัดสินใจกำเงินหลักหมื่นหลักแสนไปทำสวยทำหล่อ คือผลลัพธ์ที่ออกมากลายเป็น "ศัลยกรรมพลาด" เช่น จมูกเบี้ยว ซิลิโคนทะลุ หน้าพัง ติดเชื้อรุนแรง หรือร้ายแรงถึงขั้นเสียโฉมถาวร
เมื่อความสวยกลายเป็นฝันร้าย คลินิกหลายแห่งกลับเลือกที่จะปัดความรับผิดชอบ โยนความผิดให้คนไข้ว่าดูแลตัวเองไม่ดี หรือบ่ายเบี่ยงไม่ยอมจ่ายค่าแก้ให้ วันนี้เราจะมาเปิดตำรากฎหมายคุ้มครองผู้บริโภค เพื่อแนะนำวิธีรับมือเมื่อทำศัลยกรรมแล้วพัง เรามีสิทธิเรียกร้องอะไรได้บ้างตามกฎหมาย และต้องไปร้องเรียนที่หน่วยงานไหนถึงจะจัดการได้อย่างเด็ดขาดและได้ผลจริงค่ะ
1. ตั้งสติและ "รวบรวมหลักฐาน" ให้แน่นหนาที่สุด
ก่อนที่จะเดินหน้าชนหรือเจรจากับคลินิก หลักฐานในมือของคุณต้องครบถ้วนและรัดกุมที่สุดค่ะ สิ่งที่คุณต้องรีบเก็บรวบรวมไว้ทันทีเมื่อรู้ตัวว่าศัลยกรรมพัง ได้แก่:
ภาพถ่ายก่อน-หลังทำ (Before/After): ให้ถ่ายภาพความผิดปกติหรือบาดแผลเก็บไว้ทุกมุม และควรถ่ายเก็บไว้ทุกวันเพื่อดูพัฒนาการความเสียหายและร่องรอยการอักเสบ
เอกสารการรักษา: เก็บใบเสร็จรับเงิน ใบรับรองแพทย์ และเวชระเบียนให้ครบถ้วน (คุณมีสิทธิเด็ดขาดในการขอคัดลอกประวัติการรักษาของตัวเองจากคลินิกได้ตามกฎหมาย ห้ามคลินิกปฏิเสธเด็ดขาดค่ะ)
หลักฐานการโฆษณาและการสนทนา: แคปหน้าจอโปรโมชัน โฆษณาที่อวดอ้างสรรพคุณ รูปรีวิวของคลินิก รวมถึงแชทการสนทนาในไลน์หรือเฟซบุ๊กที่ตกลงราคาและรูปแบบการทำศัลยกรรมกับเซลส์หรือแพทย์ผู้ทำหัตถการ
ใบรับรองแพทย์จากโรงพยาบาลอื่น (สำคัญมาก): หากเกิดการติดเชื้อรุนแรง ให้รีบไปรักษาที่โรงพยาบาลรัฐหรือเอกชนที่ได้มาตรฐานทันที และขอใบรับรองแพทย์ที่ระบุสาเหตุอย่างชัดเจนว่า "อาการบาดเจ็บเกิดจากการทำศัลยกรรมที่ผิดพลาดหรือไม่ได้มาตรฐาน" เพื่อใช้เป็นพยานหลักฐานคนกลางยืนยันความเสียหายค่ะ
2. ช่องทางการร้องเรียน เพื่อเอาผิดคลินิกและแพทย์
เมื่อหลักฐานพร้อมแล้ว หากเจรจากับคลินิกแล้วไม่เป็นผล คุณสามารถเดินหน้าร้องเรียนผ่านหน่วยงานของรัฐที่มีอำนาจจัดการเรื่องนี้โดยตรง ได้ดังนี้ค่ะ:
ร้องเรียน สคบ. (สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค): หากคลินิกโฆษณาเกินจริง ทำออกมาแล้วไม่เหมือนที่ตกลงไว้ หรือปฏิเสธการคืนเงิน สคบ. จะเข้ามาช่วยเป็นคนกลางในการเรียกคลินิกมาเจรจาไกล่เกลี่ย เพื่อบังคับให้ชดใช้ค่าเสียหายและคืนเงินให้แก่คุณค่ะ
ร้องเรียน สบส. (กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ): หน่วยงานนี้ดูแลเรื่อง "มาตรฐานของสถานพยาบาลและคลินิก" โดยตรง หากพบว่าคลินิกใช้เครื่องมือไม่สะอาด ใช้ยาปลอม ซิลิโคนเถื่อน หรือให้พนักงาน/พยาบาลที่ไม่ใช่แพทย์มาทำหัตถการให้ สบส. มีอำนาจสั่งปิดคลินิก พักใบอนุญาต และดำเนินคดีอาญาได้ทันทีค่ะ
ร้องเรียน แพทยสภา: หากตรวจสอบแล้วพบว่าเป็นแพทย์จริง แต่ทำการรักษาผิดพลาด ประมาทเลินเล่อ ทำให้คนไข้ได้รับอันตราย คุณสามารถส่งเรื่องให้แพทยสภาตรวจสอบจริยธรรมทางการแพทย์ ซึ่งอาจมีบทลงโทษสูงสุดถึงขั้นพักใช้หรือเพิกถอนใบอนุญาตประกอบวิชาชีพเวชกรรมค่ะ (หมายเหตุ: แต่ถ้าสืบรู้ว่าเป็นหมอเถื่อน หรือหมอกระเป๋า ให้รีบไปแจ้งความกับตำรวจ ปคบ. เพื่อบุกจับกุมในข้อหาฉ้อโกงและทำร้ายร่างกายได้ทันทีค่ะ)
3. การฟ้องศาลเป็น "คดีผู้บริโภค" (ทางออกที่รวดเร็วและเป็นธรรมที่สุด)
หากการร้องเรียนตามหน่วยงานต่างๆ ล่าช้า ไกล่เกลี่ยไม่ลงตัว หรือไม่ได้รับความเป็นธรรม กฎหมายไทยได้เปิดช่องทางพิเศษให้ผู้เสียหายสามารถยื่นฟ้องต่อศาลได้โดยตรงในรูปแบบของ "คดีผู้บริโภค" ตาม พระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. 2551 ค่ะ
ข้อดีของการฟ้องเป็นคดีผู้บริโภคคือ กระบวนการพิจารณาคดีจะรวดเร็วกว่าคดีแพ่งทั่วไปมาก และที่สำคัญที่สุดคือ "ผู้เสียหายไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมศาล" นอกจากนี้ กฎหมายยังกำหนดให้ "ภาระการพิสูจน์ความผิดตกอยู่กับฝั่งคลินิก" (ผู้ประกอบธุรกิจ) หมายความว่า คลินิกต้องเป็นฝ่ายไปงัดหาหลักฐานมาหักล้างให้ศาลเชื่อว่าตนเองไม่ได้ทำพลาด ซึ่งถือเป็นข้อได้เปรียบทางกฎหมายที่เป็นผลดีต่อผู้บริโภคอย่างเรามากค่ะ
4. เราสามารถเรียกค่าเสียหายอะไรได้บ้างในชั้นศาล?
ในการฟ้องร้องคดีผู้บริโภค หรือการเรียกร้องค่าเสียหายฐานละเมิด คุณมีสิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนได้หลายส่วน ไม่ใช่แค่การขอเงินค่าทำศัลยกรรมคืนเท่านั้นนะคะ:
ค่ารักษาพยาบาล: สามารถเรียกคืนได้ทั้งค่าทำศัลยกรรมครั้งแรกที่จ่ายไป และที่สำคัญคือ "ค่าแก้" หรือค่ารักษาพยาบาลต่อเนื่องที่ต้องไปทำกับโรงพยาบาลอื่นจนกว่าใบหน้าหรือร่างกายจะหายกลับมาเป็นปกติ สิทธินี้เป็นไปตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 420 (ความรับผิดเพื่อละเมิด)
ค่าขาดประโยชน์ทำมาหาได้: รายได้ที่คุณต้องสูญเสียไประหว่างที่ต้องลางาน หยุดงาน หรือปิดกิจการเพื่อพักรักษาตัวจากแผลศัลยกรรม
ค่าเสียหายต่อจิตใจ: ค่าชดเชยความเจ็บปวด ทนทุกข์ทรมาน หรือความอับอายจากการเสียโฉม ซึ่งศาลจะประเมินให้ตามความเหมาะสม
ค่าเสียหายเชิงลงโทษ (Punitive Damages): หากทนายความสามารถพิสูจน์ให้ศาลเห็นได้ว่า คลินิกจงใจเอาเปรียบหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง (เช่น แอบใช้ซิลิโคนปลอมมาหลอกฉีดให้ ใช้ยาหิ้วที่ไม่ผ่าน อย.) ศาลมีอำนาจสั่งให้คลินิกจ่ายค่าเสียหายเพิ่มขึ้นจากความเสียหายจริงได้ สูงสุดถึง 5 เท่า เลยทีเดียวค่ะ! อำนาจนี้เป็นไปตาม พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. 2551 มาตรา 42
การทำศัลยกรรมคือการซื้อความมั่นใจ ไม่ใช่การเอาชีวิตไปซื้อความเสี่ยง หากเกิดความผิดพลาดขึ้น อย่ากลัวที่จะลุกขึ้นมาปกป้องสิทธิของตนเองค่ะ การปล่อยผ่านนอกจากจะทำให้เราเสียเปรียบและเสียเงินฟรีแล้ว ยังเป็นการเปิดโอกาสให้คลินิกที่ไม่ได้มาตรฐานไปทำร้ายผู้บริโภครายอื่นๆ ต่อไป เก็บหลักฐานให้แน่น ปรึกษาทนายความผู้เชี่ยวชาญ และใช้สิทธิทางกฎหมายให้ถึงที่สุดนะคะ
แหล่งอ้างอิงและข้อมูลทางกฎหมาย:
พระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. 2551 (เน้นมาตรา 42 การกำหนดค่าเสียหายเชิงลงโทษ)
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 420 (ว่าด้วยความรับผิดเพื่อละเมิด)
พระราชบัญญัติสถานพยาบาล พ.ศ. 2541 และที่แก้ไขเพิ่มเติม
สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค (สคบ.) และ กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ (สบส.)
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น